تنفس ضرورى است » . اما در نيمه قردن نوزدهم دانشمندان نظريه خود را راجع به اكسيژن از لحاظ تنفس تصحيح كردند ؛ چون مسلم شد كه اكسيژن گرچه مايه حيات جانداران است و بين گاز هاى هوا يگانه گازى است كه خون را در بدن تصفيه مىكند ، اما موجودات جاندار نمىتوانند اكسيژن خالص را تنفس كنند ؛ زيرا سلول هاى جهاز تنفس آنها اكسيد مىشود ، يعنى با اكسيژن تركيب مى گردد . ساده تر بگوييم سلول هاى جهاز تنفس مى سوزد . اكسيژن خود نمى سوزد اما كمك به سوزاندن مىكند ، و وقتى با جسمى كه قابل سوختن باشد تركيب گردد آن جسم مى سوزد ، و هرگاه سلول هاى ريه انسان يا جانوران ديگر مدتى اكسيژن خالص تنفس نمايند چون اين گاز ها با آنها تركيب مىشود مى سوزند ؛ وقتى ريه سوخت صاحب آن مى ميرد ، بنابراين بايستى در هوا گاز هاى ديگر هم با اكسيژن وارد ريه انسان و جانوران ديگر شود تا اينكه ريه زنده جانها در اثر تنفس اكسيژن خالص در مدت طولانى نسوزد . و به دين ترتيب معلوم شد كه نظريه جعفر صادق درست است و تمام اجزايى كه در هوا وجود دارد براى تنفس مفيد مىباشد و حتى گاز هايى كه به مقدار خيلى كم در هوا وجود دارد براى تنفس لازم است . « 1 » به هر حال امروز همه مىدانند كه در جهان يك صد دو عنصر وجود دارد ، « 2 » ولى در قرن اول هجرى و قرن هفتم ميلادى كسى تحمل آن را نداشت ، و نظريه جعفر صادق يك نظريه بزرگ انقلاب علمىبود ، حتى تا قرن هيجدهم ميلادى اروپا ظرفيت تحمل آن را نداشت . « 3 »

--> ( 1 ) - ص 59 و 60 . ( 2 ) - بعضى ادعا دارند در عصر ما عناصر از يك صد و بيست تجاوز كرده است . ( 3 ) - ص 62 .